مشاهیر و بزرگان مهری

مٌهر ، كهن دياري ناشناخته

خدمت بازديدكنندگان خوب مهرستان سلام عرض مي كنم.

این را خدمت آنهایی که فکر می کنند مُهر چیزی برای نوشتن ندارد عرض   می کنم:

مُهر ریشه تاریخی و کهن دارد. مُهری و مسلک و آیین بزرگانش بسیار خوشنام است. شاید ما اینها را ندانیم و فکر کنیم مُهر به همین چهار بولوارش ختم      می شود. اما در واقع چنین نیست،    مُهر بواسطه داشتن علما ، دانشمندان و بزرگانش که منشا بسیاری از آثار  سیاسی ، علمی و اجتماعی بوده و هستند؛ نه تنها در داخل کشور بلکه آن سوی آب ها تا کویت و بحرین نیز وسعت پیدا کرده است. بزرگانی چون:

آیت الله حاج سید عباس موسوی مُهری,

آیت الله حاج سید عباس مُهری نماینده حضرت امام و امام جمعه ی کویت

 آیت الله حاج سید محمد موسوی الرشید مُهری از علمای کویت و از شاگردان بزرگانی چون آیت الله سید ابوالحسن اصفحانی

 آیت الله حاج سید هاشم علامه مُهری از علمای خرمشهر و از شاگردان آیات عظام: آیت الله شاهرودی، آیت الله حکیم، آیت الله سید عبدالهادی شیرازی، امام خمینی و آیت الله خویی

 آیت الله سید ابراهیم مکی

 آیت الله سید جعفر هاشمزاده از علما و بزرگان بحرین و از شاگردان آیت الله العظمی میرزا محمد تقی شیرازی، مؤلف آثاری چون اجابة الالتماس فیما یجب علی عامة الناس که در اصول و فروع، از عبارات تا آخر مباحث زکات و خمس به دو زبان عربی و فارسی به رشته تحریر در آمده است.

استاد و نویسنده گرامی آیت الله حاج سید محمد برهانی نویسنده کتاب های علم از دیدگاه اسلام، التفسیر عند الشیعه، زندگینامه علامه بحرانی،کانون پاکان و...

و دیگر شخیت های برجسته ی علمی و فقهی همچون آیت الله سید محمد باقر موسوی مُهری دبیر مجمع علمای شیعه ی کویت و نماینده ی مراجع تقلید در کویت

 استاد و محقق آیت الله حاج سید مرتضی مُهری از اساتید حوزه علمیه قم و نماینده آیت الله سیستانی در کویت.

همچنین فعالان سیاسی کشور چون حضرت حجة الاسلام والمسلمین سید عبدالواحد موسوی لاری وزیر سابق کشور و از شخصیت های برجسته سیاسی کشور که از مفاخر ارزشمند مُهری و مایه مباهات استان فارس می باشند.

همچنین جناب استاد سید محمد جواد مُهری مؤلف و مترجم کتاب های :آنگاه هدایت شدم ،از آگاهان بپرسید،در پیشگاه قرآن ،در پیشگاه عترت و...

از خدمات این بزرگواران ایجاد بنیاد معارف اسلامی در قم که علاوه بر فعالیت های تحقیقاتی، ناشر کتب علمی و فقهی است که مؤسس آن آیت الله سید عباس مُهری می باشد؛ و همچنین به تاسیس جامعة القرآن توسط حجة الاسلام    سید محمد باقر مکی را می شود اشاره کرد.

ما نیز بر آنیم که با معرفی این بزرگان, مردم را با هویت و فرهنگ عظیم مُهر آشنا کرده تا با در نظر داشتن این مفاخر، ارزش خود را دریافته و برای پیشرفت هرچه بیشتر شهر خود و افزودن به این افتخارات تمام تلاش خود را به کار گیرند.

ما با داشتن چنین بزرگانی که مایه افتخار ما، منطقه و حتی استان است باید به خود ببالیم و بدانیم اگر بخواهیم    می توانیم باز هم چنین مفاخری را با تربیت صحیح همین جوانان و نوجوانان برومند داشته باشیم تا بر افتخارات و عظمت مُهر و فرهنگ مُهری بیافزاییم.

باشد که با همدلی، اتحاد و خیرخواهی تک تک شهروندان در آینده ای نه چندان دور شاهد شهری پرآوازه و پرافتخار باشیم. شهری که نشانی از این گذشته زیبا و پربار باشد.

 انشاء الله

آية الله سيّد عبدالرضا هاشم زاده

سيّد عبدالرضا بن سيّد جعفر (متوفى 1344 ق.) عالم فاضل و زاهد متقى

 

 آية الله سيّد عبدالرضا هاشم زاده، از  نوادگان علاّمه بحرانى ساكن در مُهر مى باشند. وى پس از فراگيرى مقدمات علم براى تحصيل به نجف اشرف مهاجرت كرد و مراتب عالى علمى را در نزد علماى بزرگ آن زمان، همچون، آية الله العظمى ميرزاى محمّدتقى شيرازى (متوفى 1338) به اتمام رساند و بعد از فراغت از تحصيل به بحرين (زادگاه جد بزرگوارش علامه بحرانى) رفته و در آن جا به امر تبليغ و هدايت مردم همت گمارد و در پاسخ به درخواست مؤمنان بحرينى، حسينيه اى كه معروف به «ماتم آقا» است، احداث نمود و كتاب اجابة الالتماس فيما يجب على عامة الناس را در اصول و فروع، از عبادات تا آخر مباحث زكات و خمس به دو زبان عربى و فارسى به رشته تحرير در آورد.

او بعدها به زادگاهش مُهر مهاجرت نمود و در همان جا بدرود حيات گفت و پيكر پاكش در وادى السلام مُهر با احترام تمام به خاك سپرده شد ـ رحمة الله عليه ـ .

 

«متاسفانه اطلاعات بيشتري از ايشان و در اختيار نداریم.»

آيت الله سيد علي اکبر فال اسيري

سيد علي اکبر فال اسيري مجتهد بزرگ فارس در عصر ناصري و داماد ميرزاي شيرازي در سال 1256 ق در قصبه «اسير» فارس واقع در گرمسير متولد شد. پس از اتمام تحصيلات در عتبات، به شيراز آمد و در محله اسحاق بگ ساکن گرديد. او در ميان علما از برجستگي ، بين عموم مردم از احترام بسيار و در برابر رژيم استبدادي عصر خود و استعمار خارجي، از شخصيت مبارزي برخوردار بود و با توجه به استبداد و فساد داخلي از يک سو و نفوذ پردامنه استعمار از سوي ديگر، مبارزات ايشان از گستردگي و اهميت بسيار برخوردار است. بي عدالتيهاي حکام محلي، مبادرت ورزيدن آنان به احتکار ارزاق، اغماض دولتمردان در قبال مفاسد اجتماعي، اهميت فارس _ به جهت نزديکي به سواحل جنوب و هندوستان و اهميت نقش آن ايالت در نهضت تنباکو _ ، تظلمهاي متعدد ضعفا نزد فال اسيري و ديگر عوامل، اين مرد روحاني را به جبهه گيري شجاعانه در برابر دولت وا مي داشت.

 

مبارزات سياسي فال اسيري ابعاد گوناگون داشته و بر حسب اهميت متفاوت است . زماني حرکت آفريني نهضت تنباکو را برعهده داشت. ¹ در سال 1304 ق، فال اسيري در پي بروز شورش مردمي بر اثر گراني مصنوعي مواد غذايي توسط صاحبديوان در فارس به اصفهان تبعيد شد. در مدت اقامت خويش در اصفهان به تدريس علوم و ترويج احکام اشتغال داشته است. سرانجام به شيراز معاودت مي کند. او که از علماي برجستة خطة فارس بود، به دليل مبارزه با استبداد و استعمار از يک سو و نقش برتر فارس در اجراي قرارداد رژي از سوي ديگر، ناچار به نهضت گرديد. دولتمردان خائن و استعمارگر بيگانه، فارس را براي اجراي قرارداد ننگين ، از لحاظ جغرافيايي در اولويت قرار داده بودند و خوشبختانه نهضت نيز از فارس آغاز گرديد. فال اسيري به سبب اعتراض و بسيج مردم عليه قرارداد تنباکو به دستور ناصرالدين شاه تبعيد شد. شاه از دخالت فال اسيري در سياست خشنود نبود، به همين دليل دستور تبعيدش را، به زعم خويش با خواري و خفت، صادر نمود لکن فرمانفرماي فارس از قدرت و نفوذ فال اسيري بيم داشت و از آشفتگي اوضاع و حتي نسبت به جان خويش نگران بود. فال اسيري، نه تنها به تهران تبعيد نشد، بلکه سهم عمده اي از شهرت خويش در نهضت تنباکو را به ماجراي تبعيد به عتبات، ديدار با سيدجمال الدين در بصره و ترغيب ميرزاي شيرازي در صدور فتواي تحريم، مديون است. بلافاصله پس از دستگيري فال اسيري، شاه از تبعيد او پشيمان شد و احتمالاً دريافت که مرتکب خطا شده است و دستور بازگرداندن او را صادر نمود. به دنبال تبعيد فال اسيري، شهر شيراز دچار آشوب گرديد. حکومت، که از تبعيد فال اسيري، در برقراري آرامش طرفي نبست، تصميم به خشونت نسبت به اهالي شهر گرفت. تبعيد فال اسيري از عوامل تشديد مبارزه و شکست رژي بود. ²

 

سيد علي اکبر فال اسيري داماد ميرزاي شيرازي بود و در صدور فتواي تحريم تنباکو از حاميان ايشان به شمار مي رفت: اليوم استعمال تنباکوي باي نحو کان در حکم محاربه با امام زمان (ع) است. در سال 1310 ق. دولت او را خواست و از بين النهرين به ايران مراجعت نمود و با احترام زياد وارد شيراز گرديد اقدامات و نفوذش بيش از پيش شد و سيد در تمام امور دخالت مي کرد. ³ پس از بازگشت فال اسيري از تبعيد بين النهرين، انتقاد از حکومت را، به طور جدي، از سرگرفت. او با بابيها مبارزات سختي داشت. فال اسيري سه اولاد ذکور داشت و در سال 1319 ق. دار فاني را وداع گفت.

 

______________________________

 

1. محمدرضا رحمتي، نقش مجتهد فارس در نهضت تنباکو: زندگينامه سياسي – اجتماعي سيد علي اکبر فال اسيري، بنياد تاريخ انقلاب اسلامي (بخش رجال)، تهران: 1371، صص 61، 63، 67، 179 .

2. همان، صص 68، 74، 83، 85، 88، 91-92، 115  .

3. مهدي بامداد، شرح حال رجال ايران در قرن 12 و 13 و 14 هجري قمري، ج 2، زوار، تهران: 1347- 1351، ص 432  .

4. محمدرضا رحمتي، پيشين، صص 117، 121، 169، 215

 

منبع: موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران

متن زندگینامه از سایت حوزه بدون دخل و تصرف برداشت شده است.

 

آیت‏ الله سید عباس مهری

نام های دیگر: آیت الله سید عباس مهری - سید عباس حسینی

موطن: جنوب استان فارس

نام پدر: سید حسن

تاریخ وفات: ۱۳۶۶ شمسی

----------------------------------------------------------

نماینده امام و امام جمعه کویت

ولادت: دوران کودکی

آیت‏الله مهری در سال‏1333 هجری قمری در شهر «مهر» واقع در جنوب استان فارس، در خانواده‏ای روحانی از سلاله رسول الله(ص) قدم به عرصه وجود گذاشت. او را عباس نامیدند.

هنوز دوازده سال از عمر مبارکش نگذشته بود که سایه پر مهر پدر از او گرفته شد و برای همیشه از دیدار پدر محروم گردید. پس از آن تحت تکفل برادر ارجمندش سید هاشم مهری قرار گرفت. او به راستی چون پدری مهربان و دلسوز به تعلیم و تربیت او پرداخت و با اینکه سالهای سخت تنگدستی را می‏گذراندند از همین رو بود که ایشان همیشه از برادرش به خیر و خوبی یاد می‏کرد و می‏گفت: « من نمی‏توانم آن همه محبت و مهربانی را پاسخگو باشم.» ⁽¹⁾

نوشی از جام نور

ایشان پس از گذراندن دوره مقدمات در زادگاهش مهر برای تحصیل علوم و معارف دینی و استفاده از انوار قدسی بارگاه ملکوتی جد بزرگوارش راهی نجف اشرف گردید. خود می‏گوید: «به قدری درسهایم فشرده بود که بعضی از روزها سه درس می‏گرفتم و دو درس می‏دادم و سه درس را نیز به مباحثه می‏گذراندم، غذایم معمولا نان و ماست و هندوانه بود.» ⁽²⁾

وی با آنکه مدت زیادی نتوانست در نجف اشرف بماند و به درخواست جمعی از مؤمنان برای امر تبلیغ به کویت عزیمت کرد منتهی در همین مدت کم توانست‏با جدیت تمام مدارج علمی را پشت‏سر بگذارد و از محضر اساتید بزرگواری همچون آیت‏الله سید محمود شاهرودی(ره)، آیت‏الله سید محمدباقر محلاتی(ره) و آیت‏الله سید محمدتقی بحرالعلوم(ره) بهره کافی ببرد. ⁽³⁾

هجرت به کویت

در نجف اشرف، پس از چند سال درس و بحث فشرده، مردم مسلمان کویت‏با اصرار و تقاضای فراوان از برخی عالمان آن زمان، از ایشان می‏خواهند که برای راهنمایی وارث آنها به کویت‏بروند. ⁽⁴⁾ خود در این باره می‏گوید: وقتی به کویت آمدم، مردم حتی نمی‏توانستند درست وضو یا تیمم بگیرند و از مسائل شرعی خود بی‏خبر بودند. ⁽⁵⁾ استاد عالیقدر حضرت آیت‏الله وحید خراسانی که بهترین گواه بر زحمات و فعالیتهای آقای مهری می‏باشد چنین تعبیر آورده‏اند: «مرحوم آقای مهری احیای موات کردند.» ⁽⁶⁾

فعالیتهای علمی اجتماعی در کویت

آن بزرگوار افزون بر انجام تکلیف نسبت‏به اسلام و مسلمین که به بهترین وجه ادا می‏شد به تدریس علوم دینی می‏پرداخت و از همه اقشار مردم می‏خواست که اوقات فراعت را به درس و بحث‏بپردازند و عمر خود را بیهوده صرف نکنند و خود مجالس درس را اداره می‏کرد. همه شب پس از اداء نماز جماعت در مسجد شعبان - که اکنون به صورت بارزترین پایگاه انقلاب اسلامی در کویت درآمده است - به منبر می‏رفت و پس از گفتن چند مساله به موعظه می‏پرداخت و مشکلات اجتماعی مردم را گوشزد می‏نمود و هر چند برای مردم آن زمان، باورکردنی نبود که فردی روحانی پیرامون مسائل سیاسی با مردم سخن گوید، او از گفتن آنها باکی نداشت و اوضاع جهان اسلام را تا آنجا که برایش ممکن بود بیان می‏کرد و مردم را از عطر استعمار و استعمارزدگی برحذر می‏داشت. ⁽⁷⁾

مبارزات سیاسی

آنچه بیشتر از هر خصوصیت دیگر، آیت‏الله مهری را ممتاز کرده بود، روحیه ظلم‏ستیزی و مبارزه همیشگی او بر ضد ستم در شکلهای گوناگون بود. در این باره می‏فرمود: «هنوز بالغ نبودم و عمرم از سیزده سال تجاوز نکرده بود ولی سبت‏به شاه احساس دیگری - جدای از مردم آن زمان - داشتم. من او را ظالم و غاصب حق می‏دانستم و از اینکه برخی از روحانیون از او تجلیل می‏کردند سخت منزجر می‏شدم.

من معتقد بودم باید قدرت در دست مرجع تقلید باشد و اگر کسی را او تعیین کند واجب الاطاعه است و الا فلا ⁽⁸⁾

ناگفته نماند که همواره ظلم‏ستیزی وی مشکلات زیادی برایش به وجود می‏آورد. خود در این باره طی مصاحبه‏ای می‏گوید: «بنده قبل از اینکه به نجف بروم و سپس در کویت اقامت گزینم، در ایران حبس رفتم، شکنجه شدم، پای برهنه مرا در پشت اسبها دواندند و برادرم نیز در این مصائب با من شریک بود. ما هرگز ساکت نبوده‏ایم و فکر کردیم وقتی به کویت می‏رویم، آقایان مراجع پشتیبان ما خواهند بود و با حمایت آنان بنده می‏توانم علیه ظلم مبارزه کنم. ولی هیچ کس در آن زمان حاضر نشد علیه ظلم حرفی بزند تا اینکه آقای خمینی، این بزرگوار سر بلند کرد و از ابتدایی که امام شروع به مبارزه علیه ظلم نمود امیدی خاص در من حاصل شد، زیرا یک راهنما و پیشوا پیدا شده بود، پس می‏توانستیم به احکام و نظریات این بزرگوار عمل کنیم.» ⁽⁹⁾

درخواست از علما برای قیام علیه طاغوت

در آغاز نهضت تلگراف شدید لحنی به مراجع وقت در نجف اشرف و قم مخابره کرد و آنان را به قیام دعوت نمود. در آن تلگراف چنین آمده است: «مصیبتهایی که این روزها بر سر مسلمین در ایران فرود می‏آید دل هر آزاده‏ای را آزرده ساخته است و سکوت شما در برابر این فجایع، بر این درد افزوده است. ما منتظر اقدام سریع شما برای تسکین دردها و جلب رضایت‏حضرت ولی عصر - عجل الله فرجه - می‏باشیم.»

سه نفر از مراجع وقت نجف آیت‏الله حکیم(ره)، آیت‏الله شاهرودی(ره) و آیت‏الله خوئی(ره) پاسخهایی دادند و ایشان دستور داد همان پاسخها را تکثیر و در دسترس عموم مردم قرار دادند و به همین پاسخ برای تایید نهضت اکتفا کرد و می‏فرمود: «ما در حد توانمان به قیام دست زدیم، ما مردم را هدایت می‏کردیم تا کمک به ظلم و جور نکنند و با اشخاصی که علیه دین اسلام قدم برمی‏داشتند، همقدم نشوند. در آن زمان حضرت امام به همه نماینده‏هایشان دستور داده بودند که به این‏گونه مسائل توجه گردد و بنده یکی از نمایندگان ایشان بودم که به این امر عمل نمودم. حتی از دیگران نیز درخواست و دعوت کردم تا هم‏زبان با ما، در دیگر بلاد اسلامی، جلو ظلم ظالمین بگیرند و در این خصوص بعضی از آقایان متاسفانه با بنده همزبان نشدند و بعضی‏ها نیز بنده را سرزنش و توبیخ می‏نمودند که چرا علیه حکومت‏شاه بپا خاسته‏ام. و بنده تمام جوانب را تحمل نمودم و به اعمال و رفتار آن آقایان نیز اعتنا نکردیم و مطالبمان را هر چه بود بر زبان آوردیم ...»

کانون اندیشه‏ها

منزل آیت‏الله مهری در دوران نهضت همواره کانون اندیشه‏های انقلابیون و مبارزان مسلمان بویژه روحانیون بود و در آنجا جلسات زیادی پیرامون شیوه‏های مبارزه از سوی مبارزانی همچون شهید آیت‏الله سعیدی، آیت‏الله خزعلی و شهید حجت‏الاسلام محمد منتظری و سایر عزیزان پیرو خط امام از ابتدا شروع نهضت تا پیروزی انقلاب برپا می‏شد و برای پیشبرد نهضت در داخل و خارج کشور، تبادل نظر صورت می‏گرفت و آن بزرگوار واسطه‏ای بین حضرت امام در نجف اشرف و پیروان و ادامه‏دهندگان راهشان در ایران، اروپا، آمریکا و سایر کشورها بود.

او در این راه نه تنها از مال دنیا و جان خود و فرزندانش مایه می‏گذاشت که از عزت و آبروی خویش نیز می‏گذشت و در راه مرادش از هیچ کوششی فروگذاری نمی‏کرد به گونه‏ای که منزل ایشان خانه دوم امام شده بود و انقلابیون به طور دائم از آن خانه به نشر انقلاب اسلامی و فرامین امام می‏پرداختند. به طور مثال همه کتابهای امام و اعلامیه‏ها و فتاوی ایشان در کویت‏با همت و نظارت مستقیم ایشان چاپ و نشر و به طور رایگان در اختیار مردم مسلمان مخصوصا ملت ایران قرار می‏گرفت. ⁽¹⁰⁾

یک خاطره

آن روز یکی از مراجع می‏خواست‏به کویت‏بیاید تا از آنجا به مکه مشرف شود. چون در اتاق پذیرایی آقا فقط عکس حضرت امام بود، به او عرض کردیم یا موقتا این عکس را برداریم یا اجازه دهید چند روزی عکس آن آقا را نیز در اینجا نصب کنیم! ایشان با ناراحتی پاسخ داد: «مگر من عکس‏پرست هستم یا با عکس می‏خواهم خودشیرینی کنم؟ عکس امام برای من یک شعار است من با نصب کردن این عکس، راه و روش خود را به مردم نشان می‏دهم و می‏خواهم از راه امام تبلیغ کنم و گرنه خوب بود عکس دهها مرجع تقلید، که طی چندین سال همه با من ارتباط داشتند و بدون درخواست من، مرا نماینده خویش در کویت قرار داده بودند، بر در و دیوار بیرونی من نصب باشد!

مرید و مراد

همان گونه که مهری امام را خوب درک کرده و به او عشق می‏ورزید امام نیز در مقابل به او محبت و علاقه خاصی داشت.

وقتی که امام از عراق به طرف کویت هجرت کرد و با همراهان قصد منزل ایشان را داشت. خفاشان زمان به محض شناخت امام وحشت‏زده از ورود امام به کویت ممانعت کردند. آقای مهری می‏خواست‏با رئیس آنها صحبت کند تا شاید در قلب سخت آنها اثر کند، امام فرمود: «ابدا! حیف نیست وجه خود را پیش این ناکس بفروشی؟! ما برمی‏گردیم، ما با خدا هستیم.» ⁽¹²⁾

امام که ناراحتی آقای مهری را می‏دانست‏بعد از برگشت‏به عراق و هجرت به فرانسه به محض رسیدن به آقای فردوسی‏پور امر کرده بود که: «به فلانی یک تلفن بکنید که او خیلی ناراحت است.» ایشان هم امتثال امر کرده و برای رفع ناراحتی ایشان به کویت تلفن زده بودند. آری امام نیز مرید خود را خوب شناخته بود.

انتصاب به امامت جمعه

پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و به بار نشستن آرزوی دیرینه امام و یاران باوفایش برای ارتقای رشد فکری جامعه اسلامی و بیداری هر چه بیشتر مسلمانان جهان و صدور انقلاب و جامه عمل پوشاندن به یکی از آرزوهای شیعیان کویت‏یعنی برپایی نماز دشمن‏شکن عبادی، سیاسی جمعه حضرت امام(رض) حضرت آیت‏الله مهری را طی حکمی در مورخه 2/7/58 به امامت جمعه در کشور کویت منصوب کردند. ⁽¹⁴⁾ ولکن با تبعید ایشان از طرف حکام کویت همراه با تمامی اعضای خانواده به ایران اسلامی نماز جمعه در این کشور برگزار نگردید.

مبارزه بزرگ

یکی از روزهای بیماری، سائلی وارد شد، ما اعتنایی چندان نکردیم ولی او با آن حال بد، از جا برخاست و مانند دیگران به او احترام کرد. پس از رفتن با ناراحتی به او عرض کردم: «شما با این کار خودتان را اذیت می‏کنید. تازه او کسی نبود که این قدر برایش احترام قائل شوید!»با نگرانی به من پاسخ داد: «تو از کجا علم داری که مقام من نزد خدا، از او بالاتر باشد؟! »

برخی از ویژگیهای اخلاقی

همیشه با وضو بود و به مستحبات با دقت عمل می‏کرد و از مکروهات مانند حرامها گریزان بود. نماز را با طمانینه کامل و مستحبات و تعقیبات انجام می‏داد و مقید بود که هرگز نوافل را ترک نکند. دو ساعت قبل از طلوع فجر از خواب بیدار و مشغول نماز شب و تهجد و دعا خواندن و استغفار می‏شد، وهیچ گاه نماز شبش ترک نمی‏شد. شبها قبل از خواب، درست در همان لحظه‏ای که همه اهل منزل به خواب رفته بودند، زیر آسمان می‏رفت و دستها را به آسمان بلند می‏کرد و با گریه و زاری استغفار می‏نمود.

- هرگز سؤال‏کننده را محروم نمی‏کرد، حتی اگر به مقداری غذا یا لباس باشد. اگر روزی لباس نو یا عمامه نویی می‏پوشید و کسی از آن لباس تعریف می‏کرد فوری آن را به او می‏بخشید و خودش به لباس کهنه اکتفا می‏کرد. گاهی که همسرشان به ایشان اعتراض می‏کرد که چرا نمی‏توانی لباس نو را لااقل برای چند ماه نگاه داری، با لبخند می‏گفت: «مگر آن لباسها چه عیبی دارد؟»- با اینکه خود سید بود نسبت‏به سادات احترام شدید و تجلیل کامل می‏نمود.

- بسیار مهمانواز بود و حتی اگر بعضی از روزها مهمان نداشت‏یک نفر از مسجدیان را با خود می‏آورد تا بی‏مهمان غذا نخورد.

- علاقه عجیبی به اهل بیت - علیهم السلام - داشت. هرگاه نام مبارک امام حسین(ع) را می‏شنید بی‏اختیار اشکش جاری می‏شد و روزهای عاشورا مانند کسی که تازه پدرش را از دست داده، با صدای بلند گریه می‏کرد تا جایی که بی‏حال می‏شد. از این‏رو همه ساله دو ماه محرم و صفر و هر شب دوشنبه در منزلش جلسه روضه و عزاداری برقرار بود و بعد از اینکه به ایران تبعید شدند در طول نه سال زندگی در ایران صبحهای جمعه همان مجلس، با شکوه تمام برگزار می‏شد. در مراسم مولود یا اعیاد اسلامی ضمن برقراری مجالس جشن و سرور، با شیرینی و شربت و گاهی با پول از حاضرین پذیرایی می‏کرد.

- کارهای منزل را تا حد توان خودش انجام می‏داد حتی بعضی از کارهای بنایی خانه. و با این کارش به فرزندانش می‏فهماند که نباید در همه کارها به دیگران متکی بود.

- از اسراف و زیاده‏روی خیلی متنفر بود. و اگر می‏دید چراغی بدون سبب در اتاقی روشن مانده است‏با صبانیت‏بازخواست می‏کرد و این کار را نکوهش می‏نمود.

با اینکه انواع کاغذها و دفترها در منزل یافت می‏شد از یک کاغذ پاره هم استفاده می‏کرد، و کمتر روزی بود که در مذمت اسراف با افراد خانواده سخن نگوید.

- از افراد سخن‏چین بیش از همه کس متنفر بود و کمتر سخنرانی داشت که در آن نمام را نکوهش نکند.

- در روحیه‏اش ذره‏ای خودخواهی یافت نمی‏شد و برای اینکه با این روحیه مبارزه کند ریاضتهای عجیبی داشت. گاهی در گاری سه‏چرخه سوار می‏شود و به مسجد می‏رفت. محال بود بر کسی بگذرد و به او سلام نکند، حتی اگر بچه خردسالی بود. در مجلسی که وارد می‏شد، هر جا که خالی بود می‏نشست و هیچ گاه مقید نبود که در صدر مجلس یا اطراف آن بنشیند. اگر در بحث‏با بعضی از روحانیون، احساس می‏کرد طرف از ادامه بحث‏یا پاسخ به سؤال درمانده شده است، فوری بحث را عوض می‏کرد و نمی‏گذاشت‏حاضران متوجه ضعف طرف مقابل شوند.

- همیشه در کارهای اساسی با دیگران مشورت می‏کرد و برای اینکه به فرزندانش احترام بگذارد - چه در جمع و چه خصوصی - با آنها به مشورت می‏پرداخت و اگر رای آنها مورد قبول قرار نمی‏گرفت‏با استدلال آنها را قانع می‏نمود.

- همیشه در پی استدلال و برهان بود لذا به فرزندانش توصیه می‏فرمود: «شما فکر نکنید که چون پدر و مادرتان شیعه‏اند، باید شیعه باشید. بروید کتاب بخوانید، مطالعه کنید و خودتان با دلیل و برهان، حق را دریابید ... .

- به مظاهر اسلامی خیلی اهمیت می‏داد. حتی در لباس، مسکن و غذا، مسائل اسلامی را رعایت می‏نمود.

برخی از فعالیتهای اجتماعی

- ایشان در امر بازسازی و تجدید بنای مدارس علمیه از جمله مدرسه قزوینی و مدرسه بخارایی در نجف اشرف سعی و تلاش فراوان کرد.

- برای شیعیان ساکن در منطقه خلیج فارس (از جمله کویت، بحرین، قطر و امارات عربی متحده) مساجدی را تاسیس کرد و تاسیس و تعمیر مساجد زیادی در گوشه و کنار ایران اسلامی را بر عهده گرفت.

- در کویت اولین مدرسه دخترانه به نام «مدرسه جعفری‏» برای دوران ابتدایی تا دبیرستان به همت عالی او تاسیس شد.

- جذب مبلغان از حوزه‏های علمیه نجف‏اشرف و قم و مشهد برای تبلیغ در مناطق کویت و سایر کشورهای حوزه خلیج فارس از دیگر تلاشهای آیت اخلاص آیت‏الله مهری بود که این امر تا قبل از رحلت ایشان نیز ادامه داشت.

- چاپ و نشر و ترجمه کتب امام و غیر آن در سطح بسیار وسیع و توزیع رایگان در میان مردم.

- تشکیل جلسات شورای فقهی و سیاسی با روحانییان مقیم کویت‏به منظور حل معضلات و مشکلات، از فعالیتهای ارزشمند او محسوب می‏شود.

- بسیج عده‏ای از اهالی منطقه فارس و شهرستان لامرد، ⁽¹⁵⁾ برای توزیع مواد غذایی مورد نیاز مردم در زمان قحطی پس از جنگ جهانی دوم.

- تاسیس و راه‏اندازی اولین درمانگاه در شهرستان لامرد.

- تاسیس بیمارستان و زایشگاه مجهز و گسترده در شهر مهر.

- رهبری مدبرانه نهضت اسلامی ملت کویت پس از اخراج از کویت و حمایت‏حرکتهای اسلامی و انقلابی جوانان مسلمان.

- کمکهای مستمر به مراکز مذهبی، فرهنگی (مدارس، مساجد و حسینیه‏ها) در قم و سایر نقاط.

- بازسازی مراکز خدماتی (آب‏انبارها، راهها و ...) در ایران.

- تاسیس «بنیاد معارف اسلامی قم‏» به منظور تحقیق و تدوین تاریخ جامعی برای تشیع از آغاز تاکنون، که این یکی از ارزنده‏ترین آثار جاودانه آن بزرگمرد است.

سفر به کوی دولت

سرانجام پس از عمری کوشش، مبارزه و تلاش همه‏جانبه و نیل به اهداف عالیش که رفع ظلم و ستمشاهی و استقرار نظام عدل الهی بود در جوار معشوق واقعیش که همه دوران زندگی را بر آستانش چهره ساییده بود آرمید. آیت‏الله حاج سید عباس مهری پس از 75 سال زندگی پرخیر در تاریخ‏26/11/1366 ه .ش در تهران، ستاره درخشان وجودش از آسمان علم و فضیلت‏بر خاک فرو غلتید و در جوار حضرت فاطمه معصومه(س) در خاک نهان شد و تمام خویشان و دوستان و ارادتمندان را به سوگ نشانید. ⁽¹⁶⁾

در سنگر قلم

مرحوم آیت‏الله مهری با همه اشتغالات سیاسی و اجتماعی در بیان معارف اسلامی و دفاع از کیان اسلام و تشیع نیز غافل نماند و در این زمینه آثاری به یادماندنی از خویش به جای گذاشت که برخی از آن آثار چاپ شده بدین قرار است:

1 - شعاع من التاریخ

این کتاب ارزشمند در پاسخ به هتاکیهای ابراهیم جبهان در مجله «رایة الاسلام‏» چاپ ریاض به مذهب تشیع و ائمه اطهار - علیهم السلام - در سال (1381ه / 1961م) به رشته تحریر درآورده است.

مرحوم مهری علاوه بر مبارزه عملی با این فرد که منجر به تبعید شبانه وی از سوی دولت کویت‏به عربستان سعودی گردید به مبارزه علمی نیز با وی پرداخته و در ضمن کتابی به گفته‏های سرا پا کذب وی پاسخ گفت. این کتاب را به موجب نامساعد بودن جو سیاسی آن زمان کویت‏به نام برادر ارجمندشان عالم فاضل سید هاشم مهری به طبع رسانده‏اند و اکنون در کتابخانه مرحوم آیت‏الله نجفی به شماره 7530 ردیف 5 و قفسه‏23 موجود می‏باشد.

2 - شعاع من سیرتنا و سنتنا «سیرة نبینا و سنته‏»

این کتاب اگر چه در بعضی از نوشته‏ها از جمله آثار قلمی مرحوم آقای مهری شمرده شده است ولی از مقدمه کتاب چنین استفاده می‏گردد که شخصی از ایشان در موضوع صحت‏سجده بر خاک مطالبی طلب می‏کند و ایشان پس از پاسخ به خواسته ایشان به پیشنهاد یکی از مؤمنان اهل اطلاع به سخنرانی علامه امینی پیرامون موضوع «سجده و آنچه سجده بر آن صحیح است‏» که در سال (1384ه) در سوریه ایراد فرموده‏اند دست می‏یابد و با تمام خلوص به جای چاپ مقاله خود به انتشار سخنرانی علامه امینی مبادرت می‏ورزند. این کتاب به شماره 54478 در کتابخانه عمومی مرحوم آیت‏الله نجفی موجود می‏باشد.

---

پاورقی:

1- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان سید محمد جواد مهری.

2- برای آشنایی بیشتر با حیات علامه بحرانی به کتابهای زیر مراجعه فرمایید:

علامه بحرینی، سید محمد براتی، العلامه السید هاشم البحرانی، فارسی تبریزیان، علامه بحرانی آیینه ابرار، تألیف نگارنده.

3- برای آشنایی بیشتر با این شهر و عالمان آن می‏تونید به کتاب سیمای مهر تألیف نگارنده مراجعه نمایید.

4- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان.

5- خلاصه زندگی نامه آیت الله مهری، ص‏2.

6- شایان ذکر است که در آن زمان هنوز نفت در کویت کشف نشده بود و مردم با سادگی، زندگی متواضعانه‏ای می‏گذراندند.

7- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان.

8- کنایه از اینکه کویت مانند یک زمین مرده‏ای بود که وی با زحمات خویش آن را زنده و آباد کرد.

9- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان.

10-

11- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان.

12- روزنامه ابرار 1366/3/31.

13- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان.

14- خلاصه‏ای از زندگینامه آیت الله سید عباس مهری، ص‏3.

15- با استفاده از خلاصه زندگی نامه آیت الله مهری، ص‏3 و 4.

16- از خاطرات فرزند ارجمندشان سید محمد جواد مهری.

17- سرگذشتهای ویژه از زندگی حضرت امام، ج‏6، ص‏157 و 158.

18- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان.

19- سرگذشتهای ویژه از زندگی حضرت امام، ج‏6، ص‏164 و 165.

20- همان.

21- صحیفه نور، ج‏9، ص‏197.

22- خلاصه زندگینامه آیت الله مهری، ص‏4.

23- مائده/ آیه 54.

24- با استفاده از یادداشتهای فرزند ارجمندشان.

25- فتح/ آیه 29.

26- از شهرهای جنوبی استان فارس می‏باشد.

27- از آیت الله مهری 11 فرزند (7 پسر و 4 دختر) به یادگار ماند.

1- حجة الاسلام و المسلمین حاج سید محمد مهری.

2- حجة الاسلام و المسلمین حاج سید مرتضی مهری، از محققان و اساتید حوزه علمیه قم.

3- جناب آقای سید احمد مهری.

4- جناب آقای سید علی اصغر مهری.

5- دانشمند محترم جناب آقای سید محمد جواد مهری.

6- سید محسن مهری.

7- سید محمد رضا مهری. 

ادامه مطلب

در سال 1367 ه.ق در نجف اشرف متولد شد. پدرشان حضرت آية الله العظمي سيد عباس مُهري(کلانتر) از علماي بزرگ ومجتهدين مطرح حوزه علميه نجف بودند.

ايشان دروس ابتدايي را در مدرسه ايرانيها در شهر نجف سپري کرده و در همان سنين نوجواني به تحصيل علوم حوزوي پرداختند.

دروس سطح حوزه را نزد آيةالله شيخ مجتبي لنکراني و آية الله شيخ صدرا بادکوبي و همچنين آية الله شيخ حسين الراستي الکاشاني – رضوان الله تعالي عليهم- طي کردند.

پس از آن در درس خارج فقه عالم گرانقدر حضرت آيةالله العظمي سيد ابوالقاسم خويي و نيز آيت الله شيد سيد محمدباقر صدر -قدس الله اسرارهم- حاضر شده و به مسير علمي خود ادامه دادند.

ايشان به همراه عده اي ازفضلا مانند آية الله سيد محمود هاشمي شاهرودي در زمره شاگردان مبرز و مورد عنايت شهيد صدر بودند.

وي از ارادتمندان امام خميني رضوان الله تعالي عليه در زمان حضور ايشان در نجف اشرف ايشان بودند و همواره از حاميان انقلاب اسلامي ايران قبل و بعد از پيروزي آن به شما مي­آمدند.

معظم له در طول حيات علمي خود شاگردان زيادي در حوزه هاي علميه علميه نجف، قم و کويت داشتند.

ايشان پس از خروج از حوزه علميه نجف اشرف چند سال در حوزه علميه قم و سپس به کويت عزيمت کردند.

ايشان که در کويت با نام "المهري" شناخته مي­شوند در طول سالهاي اقامتشان در کويت همواره پناهگاهي براي شيعيان اين کشور محسوب مي­شدند و هم اکنون نيز از چهره هاي تأثيرگذار و مورد اعتماد مسئولان کشور کويت و ايران مي­باشند.

در حال حاضر نيز بصورت مستمر با مراجع عظام تقليد در قم و نجف و نيز مقام معظم رهبري –حفظهم الله- در ارتباط بوده و يکي از مهمترين شخصيتهاي علمي و سياسي کويت به شمار مي­آيند و مواضع ايشان هميشه مورد توجه مردم و مسئولين کويت است.

منبع: وبلاگ همسخن

آلبوم تصاویر آقای مهری را در ادامه مطلب ببینید.

ادامه مطلب

 

نوري ، سيد ابوالحسن

تولد: مُهر ،1318 هجري شمسي

سيد ابوالحسن نوري، فرزند سيد علي ، متولد شهرستان مُهر- استان فارس ، امام جمعه ي شهرستان خرمشهر

ايشان پس ازگذراندن تحصيلات مقدماتي در سال 1335 هجري شمسي درآبادان به فراگيري علوم حوزوي روي أورد. در سال 1336 شوق تحصيل در حوزه علميه نجف اشرف او را راهي  نجف اشرف كرد،

پس از اتمام مقدمات ، سطوح عالي را نزد حضرات آيات: آيت الله لنكراني ، آيت الله صدرالدين بادكوبي ، آيت الله  راستي كاشاني و آيت الله سيد عباس خاتم فرا گرفت.

پس از پايان مقدمات و سطوح ، به تحصيل دوره خارج فقه و اصول مشغول شد و از محضر حضرت امام خميني (ره)،    حضرت آيت الله خوئي وحضرت آيت الله بجنوردي بهره برد. وي در سال 1350 به ايران بازگشت.

ايشان از حضرات آيات :امام خميني (ره) ،آيت الله سيد ابوالقاسم خويي و آيت الله حكيم اجازه هايي دارد. او در نجف اشرف نشريه اي منتشر كرد وي همچنین از طبع شعري بالايي برخوردار است.

حاج سيد ابوالحسن نوري قبل از انقلاب در حسينيه آيت الله سيد عباس موسوي مُهري در خرمشهر به اقامه ي نماز جماعت پرداخت و در زمينه هدايت مردم در راهپيمايي فعاليت كرد.به همين علت از سوي ساواك منع منبر شد. همچنین در      حمله اي شبانه به منزلش دستگير شد او بمدت يك ماه در عراق زنداني شد اما با ميانجيگري حضرت امام (ره) رهايي يافت.

مسئوليت ها:

در دوران دفاع مقدس در جبهه ها حضور يافت مدتي مسئول عقيدتي نيروي هوايي و عضو هيات علمي ستاد مشترك بود.

در سال1365-1366 هجري شمسي مسئوليت اعزام روحانيون مبارز را بعهده گرفت . وي در سال1362 هجري شمسي به امامت جمعه ي خرمشهر منصوب گشت و تا سال 1364 اين سمت را بعهده داشت،    اما به سبب عمليات فتح فاو و بمباران شديد خرمشهر نماز جمعه ي آنجا تعطيل شد،

بار ديگر از سال 1366 امامت جمعه خرمشهر را عهده دار شد و بار ديگر در سال 1369 به حكم حضرت آيت الله خامنه اي اين سمت را پذيرفت.

ايشان رئيس هيأت امناي زيارتگاه شهداي شلمچه است.

از فعاليت ها:

 ايشان منشأ خدمات ارزنده اي در زمينه  امور فرهنگي و عمراني بوده است، بخصوص دربازسازي خرمشهر نقش بسزايي داشته اند .

 از ديگر خدمات ايشان: كمك به تأسيس يازده مدرسه ، مسجد فاطمه زهرا (س) ، بنياد خيريه بهبهان بوستان فدك و ورزشگاه علي مرتضي همچنين ايجاد تشكل براي جوانان ، همكاري با مراكز فرهنگي ،  اقامه ي نماز جماعت ، ديدار با خانواده هاي شهدا و احياي مساجد خرمشهر مانند مسجد قدس.

منبع :اسناد ستاد نماز جمعه كشور

 

ولادت و دوران کودکی

آیت الله رشيد مُهری در سال 1323 هجري قمري در مُهر- در خانواده ای روحانی از سلاله رسول الله (ص) چشم  به جهان گشود . در سنین کودکی از نعمت پدر و مادر محروم گردید و تحت تکفل مادر بزرگش بانویی  با تقوی قرار گرفت.  به سبب علاقه ي عجیبی که به فراگیری علوم حوزوی داشت، به اتفاق برادر بزرگوارش مرحوم  حاج سید ابراهیم رشید مُهری وطن خود را ترک کرده با پای پیاده به بصره و سپس وارد کربلا شد.

ایشان به مدت یک سال درکربلا-درکنار بارگاه مطهرآقا اباعبدالله الحسین (ع)و در مدرسه علمیه کربلا به اتفاق برادر مشغول تحصیل شد.اما علاقه وافرش  به تحصیل در حوزه مقدسه نجف اشرف و تشرف به بارگاه نورانی جد بزرگوارش او را راهی ایـن شهرنمود.

اساتیـد

بااشتیاق و نبوغ فوق العاده و ذوق سرشار  و  استفاده  از اساتید زبردست حوزه ،مقدمات و سطوح را در مدت کوتاهی  به پایان رسانید.

ایشان پس از اتمام مقدمات و سطوح، از درس خارج مراجع عالیقدر ،حضرات آیات: 

حضرت آیت الله سید ابوالحسن اصفحانی

 حضرت آیت اللّه  سيد عبدالاعلي سبزواری

 حضرت آیت الله سيد محمود شاهرودی

 حضرت آیت الله حکیم

 حضرت آیت الله سید عبدالهادی شیرازی

 وحضرت آيت الله  خویي 

 بهره علمی و کسب فیض نمود.

شـجره سیادت

ریشه سیادت ایشان به حضرت امام موسی بن جعفر (ع) می رسد . اجداد ایشان بدلیل مبارزه با حکومت منفور وقت عربستان و تحت تعقیب قرار گرفتن ایشان توسط مامورین حکومتی  مجبور به ترک این کشور و هجرت از شهر لحسای عربستان به ایران و اقامت در شهر مُهر فارس  شدند.

خصوصيات اخلاقي ايشان

از ویژگیهای بارز آیت الله رشید مُهری زهد و تقوی و دفاع از ارزش های دین ، مبارزه با تجملات  و تشریفات و بی اعتنایی به دنیا بود. ايشان در حوزه علميه نجف اشرف به فضل و فضيلت مشهور و به متانت و دقت نظر موصوف بودند. او صاحب هیبت و جلالت بود و قدرت فراوانی در اقناع مستمع داشت و حرارت و معنویتی در بین طلاب ایجادمی نمود.

از ديگر خصوصيات اخلاقي ايشان دفاع از مظلومين و مستضعفين بود، همانگونه كه هيچ گاه اجازه نمي دادند در حق كسي ظلمي صورت گيرد و اگر چنين مي شد در مقابل  ظالم مي ايستاد و از حق مظلوم دفاع مي نمود.

يك خاطـره

يكي از نزديكان ايشان نقل مي كند روزي باتفاق آيت الله رشيد مُهری در راه سفر به بغداد بوديم در بين راه راننده موسيقي روشن كرده بودايشان اعتراض نموده وگفتند يا صداي موسيقي را قطع كن يا اتوموبيل را  نگه دار .راننده اتوموبيل را نگه داشت و ما در آن بيابان با وجود خطراتش پياده شديم .ايشان فرمودند اشكالي ندارد به خاطر دين بايد همه ي اين مشكلات را متقبل شد.

هجرت به کویت

در طول سالهایی که برای امر تبلیغ در کشور کویت اقامت داشتند، کلاس های درس ايشان و  فصاحت و بلاغت بي نظيري كه خداوند به ایشان عنايت فرموده بود مورد استقبال فراوان مردم مؤمن این کشور و علمای آن دیار قرار گرفت و همین امر باعث دعوت مردم و علمای کویت از ایشان  بعنوان امام جماعت  مسجد شعبان غضنفر لامردی  و استفاده از وجود علمی ایشان می شد.

از فعالیت های ایشان

آیت الله رشید مُهری از علما و فضلای بنام و مبارز حوزه علمیه نجف اشرف بودند که سالهای زیادی از عمر با برکتشان را در راه تحصیل علم ، نشر و گسترش فرهنگ ومعارف خاندان عصمت و طهارت و ارائه خدمات گوناگون فرهنگی،علمی ، سیاسی، اجتماعی و تربیتی سپری کردند.

 از دیگر فعالیت های ایشان برگزاری مباحث اخلاقی،هدایت و ارشاد مردم، پاسخگویی به سوالات اعتقادی، برگزاری مراسمات عزاداری ایام محرم و احیای شب های قدر بود. 

درب منزل ایشان همواره بروی مردم باز بود و روزانه عده زیادی برای رفع مشکلات و مسائل شرعی به ایشان رجوع می کردند. 

روش تربیتی ، رفتاری ، اخلاقی ، اجتماعی و زهد بی نظیر ایشان همه عاشقان فضیلت را به خود جذب کرده بود و تا هنوز شاگردان و مردم آن دیار از بزرگی و کرامت معنوی آیت الله رشید مُهری سخن به زبان می آورند.

 از فعالیت های سیاسی

معظم له فردی صبور با بینشی الهی و مبارز،در برابر مخالفین مکتب و معاهدین با خط امام ، موضعی بسیار سخت و قاطع داشت.

در دوران قبل از انقلاب در کویت ،از ائمه جماعاتی بودندکه بعنوان اعتراض به دستگاه طاغوتی نماز جماعت راتعطیل نموده و در انجام فعالیت های مبارزاتی خود باآیت اللّه مرحوم حاج سید عباس مُهری نماینده حضرت امام(ره) در کویت مشارکت داشتند.در ايران نيزبا سفر به شهر هاي مختلف خوزستان ازجمله اهواز آبادان و خرمشهر و انجام فعاليت هاي تبليغاتي نقش مؤثري دربر هم زدن نظام طاغوت در آن مناطق ايفا نمودند .

  همچنین در دوران مقدس با توجه به اینکه کشور کویت در چنگال صدامیان بود و کمتر کسی جرأت جمع آوری کمک های مردمی را داشت ، ایشان با همکاری عده ای از مردم مؤمن و مسلمان کویت، کمک های مردمی را از مساجد جمع آوری نموده و از طریق سفارت ایران در کویت به جبهه ها اعزام  می نمودند.

بزرگی و کرامت معنوی آیت اللّه رشید مُهری همواره مورد احترام طلاب ، اساتید  و همچنین مراجع عظام حوزه مقدسه نجف اشرف و قم بود.

وفــات

خلاصه ي عمر با بركت ايشان در خدمت اسلام و زنده نگه داشتن آرمان تشيع بود.رحلت اين عالم گرانقدربراي مردم مؤمن و مسلمان كويت بسيار گران تمام شد همانگونه كه يكي از علاقمندان مي گفتند وقتي مرحوم آقاي رشيد دار فاني را وداع گفتند ما فكر نمي كرديم يك عالم را از دست داده ايم بلكه احساس مي كرديم پدري بزرگوار و دلسوز از دستمان رفته است. 

 ايشان در سال 1406 هجري قمری به ديدار باقي شتافته و دنياي فاني را وداع گفتند .پس از درگذشت این عالم بزرگوار و روحانی مبارز،جنازه ایشان را از کویت به دبی و از دبی به قم انتقال دادند .  وقتی در مسجد امام حسن(ع) وارد شد مورد استقبال  مردم همچنين علما و مراجع قم و اکثر علما و روحانیون نجف اشرف که در قم حضور داشتند قرار گرفت.پیکر این عالم وارسته  با تشییعی عظیم و با شکوه به حرم مطهر حضرت معصومه (س) وسپس به دارالسلام علی ابن جعفر قم  و به خاک سپرده شد.

روحش شاد و با پيامبر و آلش محشور باد.

شماره ۱

--------------------

موسوي ،سيد عبدالواحد

نام پدر: سيد احمد

محل تولد شهرستان مُهر-استان فارس

حضرت حجه الاسلام سيدعبدالواحد موسوی لاری  در جنوبی ترین نقطه استان فارس  شهرستان مهر و در شهر مهر دیده به جهان گشودند ، ایشان در خانواده ای مذهبی رشد یافتند، ابوی ایشان از روحانیون محترم مهری بودند،

سید عبدالواحد از اوایل جوانی با دیدگاههای آیت الله مهری نماینده ی  امام خمینی(ره) و امام جمعه  کویت آشنا شدند و با عشق به امام  و خط فکری ایشان قبل از پیروزی انقلاب شکوهمند جمهوری اسلامی به بلوغ  فکری رسیدند.

وی هم اکنون  از اعضای مجمع روحانیون مبارز  می باشند. وی نماینده شهرستان لار در مجلس اول و نماینده تهران در مجلس سوم و معاون حقوقی - پارلمانی سيد محمد خاتمی بوده است. ایشان  پس از استیضاح عبدالله نوری توسط مجلس اصولگرای پنجم در سال 1377 بعنوان وزیر کشور وارد کابینه سید محمد خاتمی شدند و همچنین در کابینه دوم نیز عهده دار این پست بودند.

ايشان در جریان اخذ رای اعتماد مجلس ، توسعه سیاسی و دفاع از فضای تضارب    آرا را مهمترین هدف خود اعلام کرد. وی از میان ۲۶۶ نماینده با ‏‎ اخذ ۱۷۷ رای مثبت در برابر ۶۷ رای منفی و ۲۲  رای ممتنه  بعنوان وزیر کشور انتخاب شد.

از مهمترین رویدادهای دوران وی برگزاری اولین دوره انتخابات شوراهای شهر و روستا پس از انقلاب و راه اندازی آنان ، برگزاری انتخابات بحث برانگیز مجلس هفتم ( که همراه با رد صلاحیت گسترده نمایندگان اصلاح طلب مجلس ششم و سایر اصلاح طلبان توسط شورای نگهبان بود)

**********************************************************

شماره ۲

-----------------

نام و نام خانوادگي : سيد عبدالواحد موسوي لاري
تاريخ تولد: 1333
محل تولد:لارستان
وضعت تاهل: متاهل داراي پنج فرزند
ميزان تحصيلات: خارج فقه و اصول
رشته تحصيلي : علوم حوزوي (فقه و اصول) 

 

وزارت كشور

سوابق اشتغال و تجربه:

- نمايندگي مردم لارستان در مجلس شوراي اسلامي  1363-1359
- معاونت امور حقوقي و مجلس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي 1366-1363
- نمايندگي مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي  1371-1367
- مشاور و رييس کتابخانه ملي
- تدريس در حوزه علميه قم
- تشکيل جلسات ديني، اعتقادي در شهرهاي قم، تهران و تدريس در مرکز آموزش عالي کتابداري
- عضو شوراي سردبيري روزنامه سلام
- نگارش مقالات مختلف در روزنامه ها و مجلات
- تحقيق در پاره اي از قواعد فقهي از قبيل قاعده اضرار- قاعده يد
- معاون رييس جمهور در امور حقوقي و مجلس  1377-1376

ساير فعاليتهاي سياسي و اجتماعي:

- تشکيل جلسات فرهنگي و اعتقادي
- سخنراني در مجامع مختلف
- شرکت در پاره اي از فعاليتهاي ضد رژيم ستم شاهي و نهايتا دستگيري و زندان در سالهاي53 تا 55
- نمايندگي مجلس و عضويت در تشکيلات مجمع روحانيون مبارز

منبع: former.president.ir/.../khatami/cabinet/3_18.htm‎

 

آلبوم تصاوير در ادامه مطب

ادامه مطلب